دستیار هوش مصنوعیتان را به دادههای ما وصل کنید
MCP قراردادی است که به یک مدل زبانی اجازه میدهد بهجای حدس زدن، از منبع اصلی بپرسد. ما دادههایمان را روی همین قرارداد منتشر میکنیم: یک آدرس به دستیارتان میدهید و از آن به بعد، وقتی از قیمت دلار میپرسید، جوابْ عددی است که همین حالا روی تابلوی ماست — نه چیزی که مدل از دادههای آموزشیاش به یاد دارد.
- پروتکل
- MCP
- اتصال
- HTTP
- احراز هویت
- ندارد
- هزینه
- رایگان
سرورهایی که همین حالا در دسترساند
هر سرور یک آدرس مستقل دارد و فقط به حوزهٔ خودش جواب میدهد. لازم نیست همه را وصل کنید؛ همانی را بردارید که به کارتان میآید.
سرور نرخها
تابلوی زندهٔ خرید و فروش ارز به تومان. دستیارتان بهجای حدس زدن، نرخ امروز را میخواند و با زمان ثبتش نقل میکند.
https://iraniwallet.com/api/v1/mcp/rates
این فهرست بسته نیست. هر سرویس تازهای که ارزش پرسیدهشدن از یک دستیار را داشته باشد، بهشکل یک سرور تازه با آدرس خودش به همین صفحه اضافه میشود — چیزی که امروز وصل کردهاید از کار نمیافتد.
MCP در سه جمله
مدلهای زبانی دو ضعف قدیمی دارند: چیزی را که بعد از آموزششان اتفاق افتاده نمیدانند، و وقتی ندانند هم معمولاً ساکت نمیمانند — عددی میسازند که درست به نظر میرسد. برای نرخ ارز، این دقیقاً بدترین حالت ممکن است.
Model Context Protocol یا همان MCP، زبان مشترکی است که این حلقه را میبندد. سرویسدهنده چند «ابزار» تعریف میکند و میگوید هرکدام چهکار میکنند؛ دستیار هم وقتی به آن داده نیاز داشت، خودش ابزار درست را صدا میزند و جواب واقعی را میگیرد. شما وسط این گفتوگو کاری نمیکنید جز پرسیدن سؤالتان.
نتیجهاش برای شما این است: یکبار آدرس سرور را در تنظیمات دستیارتان میگذارید و بعد از آن میتوانید بپرسید «امروز خرید دلار چند است؟» یا «۵۰۰ لیر چقدر تومان میشود؟» و عددی که میشنوید همان عددی است که روی سایت ما نوشته شده، با زمان ثبتش.
سه قدم، یکبار برای همیشه
جزئیات هر کلاینت در صفحهٔ خود سرور با کد آمادهٔ کپی آمده؛ مسیر کلی برای همه یکی است.
۱. آدرس سرور را بردارید
از صفحهٔ همان سرور. آدرسها زیر /api/v1/mcp/ منتشر میشوند و هیچ کلید یا توکنی همراهشان لازم نیست.
۲. در تنظیمات دستیار ثبتش کنید
در Cursor یک فایل mcp.json، در Claude Code یک دستور در ترمینال، و در بقیهٔ کلاینتها همان ساختار استاندارد mcpServers.
۳. به زبان خودتان بپرسید
دیگر کاری با نام ابزارها ندارید. کافی است سؤالتان را بپرسید؛ دستیار خودش تشخیص میدهد باید سراغ کدام ابزار برود.
چیزی که باید بدانید
-
این سرورها فقط میخوانند
هیچ ابزاری در این سرورها چیزی را تغییر نمیدهد، سفارشی ثبت نمیکند و به حساب کاربری شما دسترسی ندارد. بدترین اتفاق ممکن این است که عددی به شما برگردد.
-
چیزی از شما نمیخواهیم
نه کلید، نه ثبتنام، نه هدر اضافه. دستیار شما هم چیزی جز خود سؤال برای ما نمیفرستد؛ ما نه حسابی داریم که به آن وصل شوید و نه گفتوگویتان را میبینیم.
-
نرخ اعلامی است، نه تعهد معامله
آنچه دستیار به شما میگوید همان تابلوی سایت است. نرخ نهایی هر معامله در پنل و در لحظهٔ ثبت سفارش تعیین میشود.
چیزهایی که معمولاً پرسیده میشود
فرق این با وبسرویس JSON شما چیست؟
مخاطبشان فرق دارد. وبسرویس /api/v1/rates برای وقتی است که خودتان برنامه مینویسید و کد شما درخواست را میزند. MCP برای وقتی است که نمیخواهید کد بنویسید و میخواهید دستیارتان خودش هر وقت لازم شد سراغ داده برود. پشت هر دو یک تابلو است و عددهایشان همیشه یکی است.
برای استفاده باید برنامهنویس باشم؟
نه. اتصال در حد کپی کردن چند خط در تنظیمات دستیارتان است و در صفحهٔ هر سرور، همان چند خط آماده نوشته شده. بعد از آن دیگر با پروتکل کاری ندارید.
روی کدام دستیارها کار میکند؟
روی هر کلاینتی که MCP را روی HTTP پشتیبانی کند — از جمله Cursor و Claude Code. برای کلاینتهایی که فقط سرور محلی میشناسند، در صفحهٔ هر سرور راه جایگزین با mcp-remote نوشته شده.
محدودیت درخواست دارد؟
بله، مثل وبسرویس: هر آیپی در هر دقیقه ۱۰ بار میتواند ابزارها را صدا بزند. دستدادن اولیهٔ کلاینت با سرور از این سهمیه کم نمیکند و برای استفادهٔ معمولی در یک گفتوگو، این سقف عملاً به چشم نمیآید.
داده چقدر تازه است؟
تابلو حداکثر هر ۱۰ دقیقه یکبار بازسازی میشود و هر پاسخ، زمان ثبت نرخ را با خودش میآورد. از دستیارتان بخواهید همیشه آن زمان را کنار عدد بگوید.
اگر سرویس در دسترس نباشد چه میشود؟
دستیار خطا میگیرد و به شما میگوید نتوانسته نرخ را بخواند. این دقیقاً همان چیزی است که باید اتفاق بیفتد؛ جای نگرانی وقتی است که یک مدل بدون دسترسی به داده، عدد را از خودش بسازد.